नेपाली विश्वकोशनेपाल र नेपाली भाषाको ज्ञानकोश
धर्म र दर्शन

नमोबुद्ध

नमोबुद्ध काभ्रेपलाञ्चोकको सिमलचौर श्यामपाटी गा.वि.स.भित्र अवस्थित, इतिहासमा परिचित र प्रतिष्ठित एउटा बौद्ध स्तूप हो। तिब्बती बौद्ध समुदायले विशेष मान्यता दिने तीन महान् चैत्यमध्ये यो एक मानिन्छ, अन्य दुई बुद्धानाथ र स्वयम्भूनाथ हुन्। वनबीचको परिवेशमा चैत्य र स-साना गुम्बा हरू तथा तामाङ समुदायको बस्ती रहेका कारण यस क्षेत्रलाई धार्मिक र सांस्कृतिक दुवै दृष्टिले महत्त्वपूर्ण मानिन्छ।

अद्यावधिक: १२ नोभेम्बर २०२६ ५२८ शब्द · ३ मिनेट स्रोत-सहित अद्यावधिक मस्यौदा
सम्पादन गर्नुहोस् इतिहास

नमोबुद्ध (तिब्बती: སྟག་མོ་ལུས་སྦྱིན།; वयली: stag mo lus sbyin) काभ्रेपलाञ्चोक जिल्ला अन्तर्गतको सिमलचौर श्यामपाटी गा.वि.स.मा रहेको एक प्रतिष्ठित बौद्ध स्तूप हो। तिब्बती परम्पराअनुसार यो स्तूप तिब्बती बौद्ध धर्म मान्नेहरूले दरिलो श्रद्धासाथ सम्मान गर्ने तीन महान् चैत्यमध्ये पर्छ। वरिपरि वन क्षेत्र भएको यस स्थानमा बुद्धसम्बद्ध चैत्यसँगै स-साना गुम्बाहरू देखिन्छन्, र आसपासमा तामाङ समुदायको बस्ती रहेको जनाइन्छ।

स्थान र परिवेश

नमोबुद्ध वनमाथि उन्नत भई शान्त परिवेशमा अवस्थित छ, जहाँ चैत्य मुख्य केन्द्र बन्दैछ। चैत्य वरिपरि सानासाना ध्यान तथा अध्ययनका लागि प्रयोग हुने गुम्बाहरू छन्। बौद्धमार्गी तामाङहरू बसोबास गर्ने नजिकका बस्तीहरूले यस क्षेत्रको सांस्कृतिक चालचलन र धार्मिक अभ्यासमा निरन्तरता जोड्छन्।

धार्मिक प्रतिष्ठा

तिब्बती बौद्ध परम्परामा नमोबुद्धलाई बुद्धानाथ र स्वयम्भूनाथसँगै “तीन महान् चैत्य” को कतारमा राखिन्छ। यस वर्गीकरणले यस स्थलको यात्रारत बौद्ध भक्त र साधकहरूका लागि प्रतीकात्मक र ऐतिहासिक दुवै अर्थ झल्काउँछ। स्थानीय तथा क्षेत्रीय तीर्थयात्रीका लागि यो स्थल आस्थाको गन्तव्यका रूपमा परिचित छ।

नामकरण र परम्परागत कथासँग सम्बन्ध

स्रोतहरूमा नमोबुद्धको नाम बुद्ध शाक्यमुनिको जातक साहित्यमा वर्णित कथासँग बाँधिएको पाइन्छ। सो परम्परागत विवरणअनुसार, असङ्ख्य कालअघि राजदम्पती महारथ र सत्यवतीका तीन छोरामध्ये कान्छा राजकुमार “महासत्व” दया र परोपकारका लागि चिनिन्थे। यहि महासत्वसँग सम्बन्धित करुणामय दानकथाले नै नमोबुद्धको नाम र प्रतिष्ठा सम्हालेको बताइन्छ।

महासत्व र बघिनीको दानकथा

एक दिन राजा-रानी र तीनै राजकुमार वनविहारमा निस्किँदा, कान्छा राजकुमार महासत्व पृथक भएर गन्धमादन पर्वततर्फका वन भागमा पुगे। त्यो वनधाम योगाकूल, हिरण्यगिरि र द्वादश वनका नामले चिनिन्थ्यो भनी परम्परामा उल्लेख छ। त्यहीँ उनले अत्यन्त क्षीण भएकी बघिनी र उसका पाँच शावक देखे, जसले भोक र तिर्खाले शावकहरूलाई नै खाने अवस्थामा पुगेकी थिइन्।

महासत्वले आफ्ना दाजुहरूसँग बघिनीको आहाराबारे सोध्दा, तातो रगत र काँचो मासु चाहिने बताइयो। कसैको प्राण जोगाउन अहिंसात्मक उपाय कठिन देखेपछि, उनले परहितका लागि शरीरसमेत अर्पण गर्ने निश्चय गरे। बघिनी अत्यन्त दुर्बल भएकीले नजिक आउन नसक्दा, महासत्व आफैँ नजिक गए र औँला काटेर रगत चुस्न दिए। त्यसपछि बघिनीले शक्तिपाएपछि उनको मासु खाई शावकहरूको प्राण बचाइन्। परम्परामा यस दानकर्मसङ्गै प्रकृतिमा अद्भुत परिवर्तन देखिएको, इन्द्रको आसन हल्लिएको, पृथ्वी कम्पन, पुष्पवृष्टि, दुन्दुभि र अप्सराहरूको नृत्यजस्ता लक्षण देखिएको बताइन्छ।

देवदूतहरूले त्यसै क्षण महासत्वले भविष्यमा सम्यक् सम्बुद्धत्व प्राप्त गर्ने भविष्यवाणी गरेको भनाइ चलनमा छ। खोज्दै आएका दाजुहरूलाई केवल अस्थिपञ्जर मात्र भेटियो। उता रानी सत्यवतीले अशुभ स्वप्नहरूको शृङ्खला देखेको प्रसङ्ग पनि परम्परामा जोडिन्छ—स्तन खस्नु, तल्लो दाँत झर्नु, शरीरभर सियोले घोचिएसरह पीडा हुनु, र दरबारका छानामा रहेका तीन परेवामध्ये एकलाई चीलले लैजाने दृश्य देखिनु।

राजाले भाइका अस्थि काष्टबाट बनेको सुगन्धित बाकसमा राखेर गाडे र माथि चैत्य स्थापना गरी पूजा आराधना गरे। तीर्थस्थापना र पूजाको क्रममा आकाशवाणी सुनेको, र बुद्धकिरण प्रकट भई कान्छा राजकुमार नै भविष्यमै सम्यक् सम्बुद्ध हुने बताएको जनश्रुति छ। परम्परानुसार, लोकमान्य “बुद्ध” भनेर चिनिने शुद्धोधनका पुत्र नै ती महासत्व हुन् भन्ने विश्वास पनि यसै कथाबाट सम्बद्ध गरिन्छ।

ऐतिहासिक निरूपण र अध्ययन

उक्त परम्परागत वृत्तान्त र स्थलबीचको प्रत्यक्ष ऐतिहासिक सम्बन्धबारे निष्कर्षमा पुग्न पृथक अध्ययन आवश्यक भएको भनाइ पाइन्छ। यद्यपि, नमोबुद्ध परिसरमा रहेको चैत्य, वरिपरिका स-साना गुम्बाहरू र यहाँको बौद्ध समुदायको आस्था यी कथाहरूले दिएको सांस्कृतिक प्रभावसँग तादात्म्य राख्छन्। उपलब्ध स्रोतहरूमा मिथकीय र ऐतिहासिक तह छुट्याउन थप अनुसन्धानको आवश्यकता औंल्याइएको छ।

स्थानीय संरचना र सांस्कृतिक परिवेश

नमोबुद्ध क्षेत्र वनको बीचमा अवस्थित बुद्धचैत्यले केन्द्र ओगट्छ, र वरिपरिको मार्गमा स-साना गुम्बाहरू क्रमशः फिँजिएका छन्। नजिकका तामाङ बस्तिहरूले बौद्ध संस्कार, अनुष्ठान र पर्वहरूलाई स्थानीय परिवेशसँग गुम्स्याएर निरन्तरता दिएका देखिन्छन्। यी तत्त्वहरूको संयुक्त उपस्थितिले नमोबुद्धलाई धार्मिक यात्रु र सांस्कृतिक रुचि राख्ने आगन्तुक दुवैका लागि महत्त्वपूर्ण गन्तव्य बनाएको छ।

सन्दर्भ

स्रोत र समीक्षाको अवस्था

स्रोत: सम्पादकीय लेख · विकिडाटा Q19679414
समीक्षा: स्रोत-सहित अद्यावधिक मस्यौदा — पछिल्ला स्रोत खोजेर नयाँ लेखिएको र अद्यावधिक गरिएको सम्पादकीय मस्यौदा; सम्पादक-मण्डलको तथ्य-जाँच जारी।
संरचनागत सूचक ८९/१०० (प्रयोगात्मक; तथ्यको शुद्धताको सूचक होइन — विवरण)

नेपाली विश्वकोशको सम्पादकीय लेख। यो लेख नेपाली विश्वकोशका सम्पादकहरूले आफ्नै संरचना र भाषामा लेखेका हुन्; सम्पादक-मण्डलको समीक्षा क्रमशः जारी छ — त्रुटि भेटिए सम्पादन सुझाउनुहोस्। पाठ CC BY-SA 4.0 अन्तर्गत उपलब्ध छ।

यस लेखको तथ्यगत जग नेपाली भाषामा मुक्त ज्ञान रच्ने नेपाली विकिपिडियाका स्वयंसेवी लेखकहरूको दशकौँको साधनामा उभिएको छ — उहाँहरूप्रति हाम्रो कृतज्ञतापूर्ण श्रद्धाञ्जली।

यो लेख उद्धृत गर्नुहोस्

नेपाली विश्वकोशका सम्पादकहरू। “नमोबुद्ध।” नेपाली विश्वकोश, १२ नोभेम्बर २०२६, https://nepaliencyclopedia.com/nepali-encyclopedia/%E0%A4%A8%E0%A4%AE%E0%A5%8B%E0%A4%AC%E0%A5%81%E0%A4%A6%E0%A5%8D%E0%A4%A7। हेरिएको: १२ नोभेम्बर २०२६।