नेपाली विश्वकोशनेपाल र नेपाली भाषाको ज्ञानकोश
कला र संस्कृति

राणाकालीन दरबारहरू

राणाकालीन दरबारहरू नेपालमा राणा शासनका शासक, उनीहरूका परिवार र निकटवर्तीकालागि निर्माण गरिएका भव्य महल-समूह हुन्। सेतो प्लास्टर, नवशास्त्रीय/बारोक युरोपेली प्रभाव, ठूलो आँगन र स्तम्भयुक्त अग्रभाग तिनका प्रमुख विशेषता हुन्। शासन पतनपश्चात धेरै दरबार कार्यालय, पुस्तकालय, सङ्ग्रहालय वा होटल बने; २०७२ को भूकम्पले थुप्रैमा क्षति पुर्‍यायो।

अद्यावधिक: १२ नोभेम्बर २०२६ ५९१ शब्द · ३ मिनेट स्रोत-सहित अद्यावधिक मस्यौदा
सम्पादन गर्नुहोस् इतिहास

राणाकालीन दरबारहरू नेपालमा राणा शासनको करिब १०४ वर्षे अवधिमा निर्माण गरिएका शासकीय र निजी राजपरिवार-सम्बद्ध महलहरू हुन्। यी दरबारहरू शक्तिको प्रदर्शन र हैसियतको सूचकका रूपमा उभ्याइन्थे, र समकालीन ब्रिटिश मित्रतासँगको घनिष्टता देखाउन पनि प्रयोग हुन्थे। त्यतिबेलामा यी भव्य सेतो संरचनालाई प्रतीकात्मक रूपमा “सेतो हात्ती” भनिन्थ्यो। बि.सं. २००७ फागुन ७ पछि शासन पतन भएयता धेरै दरबार सरकारी कार्यालय, पुस्तकालय, सङ्ग्रहालय, होटेल वा सम्पदा परिसरका रूपमा रूपान्तरित भए।

ऐतिहासिक पृष्ठभूमि

राणा शासकहरूले आफू, परिवार र उच्च-प्रतिष्ठित निकायका आवश्यकताका लागि व्यापक क्षेत्र ओगट्ने दरबारहरू खडा गराए। यी संरचनाहरू जनतामाथि प्रभुत्व र वैभव प्रदर्शनका माध्यमसमेत बने। बि.सं. २००७ फागुन ७ पछि कतिपय दरबार सरकारी उपयोगमा आए, केही निजी स्वामित्वका दरबार क्रमशः जीर्ण भए वा भत्काइए। सरकारी स्वामित्वमा परेका धेरै दरबार मर्मत र पुनःस्थापना गरिएको उल्लेख पाइन्छ।

वास्तुशैली र योजना

राणाकालीन दरबारहरू प्रायः सेतो प्लास्टरले मोडिन्थे र तिनमा नवशास्त्रीय तथा बारोक युरोपेली शैलीको प्रभाव देखिन्थ्यो। चार पाखुरे योजना, लामो बरन्डा, फ्रान्सेली विन्डोज र ग्रीसियन प्रकारका स्तम्भ तिनका पहिचानित तत्त्वहरू हुन्। भवनबीचको ठूलो आँगन धार्मिक वा औपचारिक प्रयोजनका लागि राखिन्थ्यो, जसले दरबारको केन्द्रियता र औपचारिक मार्गनिर्देशन दुवै सुदृढ गर्थ्यो।

निर्माण सामग्री र प्रविधि

यी दरबारहरूमा इँटा, पारम्परिक मोर्टार र सेतो चूनाधारित प्लास्टरको व्यापक प्रयोग भयो। मोर्टारमा कालो मासको दाल, गुड, इँटाको धूलो, तोरी र चुनको धूलो मिसाइन्थ्यो, जसले बाँधाइ सुदृढ बनाउँथ्यो। ‘बज्र’ भनिने चूनोप्लास्टर कालो दाल, गुड, जूट, इँटाको धूलो र चुनको मिश्रणबाट तयार पारिन्थ्यो, जसले ओसप्रति राम्रो प्रतिरोध दिन्थ्यो। भित्री बीम र स्तम्भहरू सल्ला र खोटेसल्लाको काठबाट बनाइन्थे। फ्लोर प्रणाली आयताकार फ्रेम, त्यसमाथि काठका फल्याक र अन्त्यमा वर्गाकार स्लेट बिछ्याई समेटिन्थ्यो।

डिजाइन पक्षमा विदेशी तालिम प्राप्त नेवार वास्तुविदहरूको भूमिका उल्लेख्य थियो। स्रोतमा जोगबीर स्थापित, कुमार नरसिंह राणा, किशोर नरसिंह राणा र रणशूर बिष्ट जस्ता इन्जिनियर/वास्तुविदहरूको संलग्नता उल्लेख गरिएको छ।

प्रमुख दरबार र वर्तमान उपयोग

  • सिंहदरबार (१९०८ ई., इन्जिनियर: कुमार नरसिंह राणा, किशोर नरसिंह राणा) — हाल प्रधानमन्त्री तथा मन्त्रिपरिषद्को कार्यालय।
  • केशरमहल (इन्जिनियर: कुमार नरसिंह राणा, किशोर नरसिंह राणा) — हाल केशर पुस्तकालय।
  • श्री दरबार (१९२७ ई., इन्जिनियर: कुमार नरसिंह राणा, किशोर नरसिंह राणा) — हाल मदन पुरस्कार पुस्तकालय र साझा यातायातको कार्यालय।
  • शीतल निवास (१९२३ ई., इन्जिनियर: कुमार नरसिंह राणा, किशोर नरसिंह राणा) — हाल राष्ट्रपतिको कार्यालय।
  • हरिहर भवन (इन्जिनियर: कुमार नरसिंह राणा, किशोर नरसिंह राणा) — हाल निजामति किताबखाना, कृषि विभाग, राष्ट्रिय पुस्तकालय र राष्ट्रिय मानव अधिकार आयोग।
  • बबरमहल (इन्जिनियर: कुमार नरसिंह राणा, किशोर नरसिंह राणा) — हाल महालेखा परीक्षकको कार्यालय।
  • लाजिम्पाट दरबार (निर्माण: वीर शमशेर; डिजाइन: जोगबीर स्थापित) — अहिले चिनियाँ राजदूतको निवास।
  • टंगाल दरबार (निर्माण: वीर शमशेर; डिजाइन: जोगबीर स्थापित) — हाल शङ्कर होटल।
  • लाल दरबार (निर्माण: वीर शमशेर; १८९० ई., डिजाइन: जोगबीर स्थापित) — हाल होटल याक एण्ड यती।
  • थापाथली दरबार (निर्माण: जंगबहादुर राणा; पछि इन्जिनियर रणशूर बिष्ट) — हाल नेपाल राष्ट्र बैङ्क।
  • जावलाखेल दरबार (निर्माण: वीर शमशेर; डिजाइन: जोगबीर स्थापित) — हाल भूमि सुधार तथा व्यवस्था कार्यालय।
  • हात्तीसार दरबार (निर्माण: वीर शमशेर; डिजाइन: जोगबीर स्थापित) — अहिले मनोरञ्जन केन्द्र।
  • भाटभटेनी दरबार (निर्माण: वीर शमशेर; १८९३ ई.) — वि.सं. १९९० मा ध्वस्त।
  • रानीघाट महल (निर्माण: खड्ग शमशेर; १८९३ ई., पाल्पा) — ऐतिहासिक दरबार।
  • तानसेन दरबार (१९२७ ई., निर्माताः प्रताप शमशेर) — हाल सरकारी कार्यालय।
  • नारायणहिटी दरबार (स्थापना: वीर शमशेर; डिजाइन: जोगबीर स्थापित) — उल्लेख्य राजदरबार।

उल्लेखनीय संरचनाकार र संरक्षक

यी दरबारहरूको संरचनामा विभिन्न राणा शासकहरूको प्रत्यक्ष संलग्नता पाइन्छ। जंगबहादुर राणा, वीर शमशेर, चन्द्र शमशेर, जुद्ध शमशेर र भीम शमशेर लगायतका शासकहरूले फरक–फरक अवधिमा दरबार निर्माण गराए। केही परियोजनामा खड्ग शमशेर, जगतजंग राणा र रुद्र शमशेरको समावेश देखिन्छ। डिजाइन तथा इन्जिनियरिङतर्फ जोगबीर स्थापित, कुमार नरसिंह राणा, किशोर नरसिंह राणा र रणशूर बिष्ट जस्ता नामहरू बारम्बार देखिन्छन्।

संरक्षण, क्षति र पुनःप्रयोग

राणा शासन पतनपछि धेरै दरबारहरूलाई कार्यालय, पुस्तकालय, सङ्ग्रहालय, होटल वा सम्पदा परिसरका रूपमा पुनःप्रयोग गरियो। केही निजी स्वामित्वका भवनहरू भने जीर्णावस्थामा रहँदै आएका छन्। वर्ष २०७२ को विनाशकारी भूकम्पले विशेषगरी माटो-मोर्टार इँटा र चूनो प्लास्टर प्रयोगिएको दरबारहरूमा ठूलो क्षति पुर्‍यायो। त्यसपछिका मर्मत तथा पुनःस्थापना प्रयासहरू सरकारी स्वामित्वका संरचनामा बढी केन्द्रित छन्।

सन्दर्भ

स्रोत र समीक्षाको अवस्था

स्रोत: सम्पादकीय लेख · विकिडाटा Q25109839
समीक्षा: स्रोत-सहित अद्यावधिक मस्यौदा — पछिल्ला स्रोत खोजेर नयाँ लेखिएको र अद्यावधिक गरिएको सम्पादकीय मस्यौदा; सम्पादक-मण्डलको तथ्य-जाँच जारी।
संरचनागत सूचक ९०/१०० (प्रयोगात्मक; तथ्यको शुद्धताको सूचक होइन — विवरण)

नेपाली विश्वकोशको सम्पादकीय लेख। यो लेख नेपाली विश्वकोशका सम्पादकहरूले आफ्नै संरचना र भाषामा लेखेका हुन्; सम्पादक-मण्डलको समीक्षा क्रमशः जारी छ — त्रुटि भेटिए सम्पादन सुझाउनुहोस्। पाठ CC BY-SA 4.0 अन्तर्गत उपलब्ध छ।

यस लेखको तथ्यगत जग नेपाली भाषामा मुक्त ज्ञान रच्ने नेपाली विकिपिडियाका स्वयंसेवी लेखकहरूको दशकौँको साधनामा उभिएको छ — उहाँहरूप्रति हाम्रो कृतज्ञतापूर्ण श्रद्धाञ्जली।

यो लेख उद्धृत गर्नुहोस्

शैली छान्नुहोस्, त्यसपछि प्रतिलिपि गर्नुहोस् वा सन्दर्भ-व्यवस्थापक (Zotero, Mendeley, EndNote) का लागि फाइल डाउनलोड गर्नुहोस्। आजको मिति स्वतः राखिएको छ।

नेपाली विश्वकोशका सम्पादकहरू। “राणाकालीन दरबारहरू”। नेपाली विश्वकोश, १२ नोभेम्बर २०२६। https://nepaliencyclopedia.com/nepali-encyclopedia/राणाकालीन_दरबारहरू (हेरिएको १२ नोभेम्बर २०२६ / वि.सं. २६ कात्तिक २०८३)।

स्थायी लिङ्क: https://nepaliencyclopedia.com/nepali-encyclopedia/राणाकालीन_दरबारहरू · अद्यावधिक १२ नोभेम्बर २०२६ · समीक्षा: स्रोत-सहित अद्यावधिक मस्यौदा